Wanneer dromen werkelijkheid worden

Als klein meisje was ik al overtuigd van wat ik later wilde worden, “Mama”!
Ik kon me niets mooiers voorstellen.
Een grote keukentafel vol kindjes, veel liefde, en heel veel gezelligheid was altijd al een grote wens waar ik al veel van had gedroomd.


Na de geboorte van ons dochtertje van inmiddels bijna 6 en zoontje van 3, bleef er nog een plekje vrij in ons hart voor een derde hartendiefje.

De blijde verwachting van ons derde kindje was dan ook als een droom die uit kwam.
De zwangerschap was zwaar en verliep wat onstuimig, maar de weken vlogen voorbij.
De bevalling was al snel in zicht.
Beide geboortes van onze twee eerdere kindjes, waren natuurlijke bevallingen.
Maar ons derde lieve schatje, had besloten om mama de kans te gunnen om alle ervaringen die er zijn, te mogen meemaken.
Ons kleine dropje lag in stuit, billetjes omlaag en zijn hoofdje omhoog.
Dicht bij mama's hart.
Ik kon zijn hoofdje voelen.
Tijdens de controle afspraken bij de gynaecoloog had ik al besproken poliklinisch te willen bevallen.
Hiervoor was al alles geregeld. Van vroedvrouw tot kraamhulp.
Ik wilde zodra ik bevallen was meteen naar huis, lekker met mijn gezinnetje die bubbel in.
Maar na een poging tot draaien, oftewel een versie, bleek dat een natuurlijke bevalling echt niet van toepassing ging zijn.
Een poliklinische bevalling kon ik wel uit mijn gedachten zetten, het ging een geplande keizersnede worden.
Het nieuws moest even bezinken maar ik kon niet anders dan me erbij neer te leggen en alles te laten gebeuren, en vooral proberen te genieten van zijn geboorte.

De datum:
Het is zo gek, om te weten wanneer je kindje geboren wordt.
Bij de andere twee kindjes was dit een verassing. Gelukkig zag ik ook wel in dat alles voor- en nadelen heeft.
Niet weten wanneer je kindje geboren wordt, brengt een hoop spanning en onzekerheid met zich mee.
Een datum hebben is daarentegen ook wel gemakkelijk. (Mits je kleintje zolang in mama's buik wil blijven zitten natuurlijk.)
De oudste twee kindjes gingen logeren bij opa en oma, geen stress voor hun.
Papa regelde verlof op zijn werk en daardoor gebeurde voor ons alles in rust.
Koffertjes inpakken, nog een nachtje goed slapen en dan de dag erna op naar het ziekenhuis en ons kindje een paar uurtjes later in armen hebben zonder een lange en zware arbeid vooraf.
Dat leek me ook niet verkeerd.
Ik dacht zelf wel goed voorbereid te zijn voor de keizersnede.
Of in ieder geval had ik besloten om het allemaal te laten gebeuren.
Diep ademhalen en door gaan.
De keizersnede zelf verliep ook zoals gepland.
Zijn geboorte was prachtig.
Weer net zoals bij zijn broer en zus een van de mooiste momenten in mijn leven.
En ja.... een wolk van een baby.
Ik moest even wennen aan het idee dat hij niet bij mij kon blijven meteen na de bevalling, maar ik wist dat papa hem geen seconde alleen zou laten. En dat was een geruststelling.
Gelukkig had ik de ervaring van natuurlijk bevallen, en wist ik hoe het voelt om je kindje meteen na de geboorte bij je te houden en meteen te kunnen aanleggen.

Soms gaat het herstel minder goed dan verwacht:
Na een paar nachtjes in het ziekenhuis was ik enorm blij om thuis te zijn. Eindelijk compleet met mijn gezinnetje, misschien kon ik dan toch nog die bubbel in?
Maar het herstel van de keizersnede was zwaar.
De borstvoeding die wat meer aandacht nodig had, de buikwond, maar ook de lichamelijke tekorten die toch wel zorgen voor een na sleur, waren niet gemakkelijk.
Ik leerde ervoor open staan om hulp te vragen.
En dat is voor een moeder die het liefst zelf haar gezin en huishouden runt niet gemakkelijk.
De ervaring om beide bevallingen te kunnen vergelijken vertelt me, dat je zowel een natuurlijke bevalling als een keizersnede niet mag onderschatten.
Al dan wel ieder op een andere manier.
Het is bij de keizersnede niet de lange arbeid voor af die het zwaar maakt, maar het herstel achter af.
Zeker als er al oudere kindjes in het gezin zijn is dit niet gemakkelijk, omdat mama eigenlijk gewoon moet doorgaan.
Laat staan mama's met lange arbeid én spoed keizersnede.
Ik vertel dit verhaal vanuit mijn eigen ervaring, en uiteraard verloopt iedere zwangerschap en bevalling anders.
Mag het een ode zijn aan alle mama's.
Dit alles bewijst maar weer hoe enorm sterk wij vrouwen zijn.
En een ding is zeker, alle clichés zijn waar....
Het gaat nooit zoals je dit zelf in gedachten hebt.
En ik kan het honderden keren zeggen, voor dat lieve kleine dropje is dit alles, het dubbel en dik waard.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.